შვლის ნუკრის ჩივილი
შვლის ნუკ−რი ვარ, რქე−ბიც არ მაქვს,
და−უც−ველს და პა−წა−წი−ნას...
ბედ−მა ი−სე და−მიბ−რიყ−ვა,
არ მყავს დე−და, არ მაქვს ბინა.
ცვარ-ნამსა ვსვამ რძის მა−გივ−რად
და ცხოვ−რე−ბას მიფრ−თხობს ელ−და...
მტერ-მოყვარეც ა−მე−რი−ა,
დე−დის თვა−ლებს ძილ−შიც ვხედავ.
ვეძებ მე მის ნა−ფე−ხუ−რებს,
მწვა−ნე ბა−ლახს ცრემ−ლით ვალ−ბობ...
ვე−მა−ლე−ბი ტყე−ში მხე−ცებს,
დაბ−ნე−უ−ლი და−ვალ მარ−ტო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
 |
კრუხინოდარ დუმბაძე |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
|
დათოს ქუდიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჟუჟუნა წვიმა მოვიდაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
დათვის ბუნაგთანნესტან კუპრავა |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
დათუნიას სკოლამზია მექერიშვილი |
 |
ლოქონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
