ბუ
დღი−სით წიგ−ნებს კი−თხუ−ლობს,
არ შორ−დე−ბა ფუ−ღუ−როს.
ღა−მით გა−რეთ დაფ−რი−ნავს,
ვარსკვ−ლა−ვებს რომ უ−ყუ−როს.
რჩე−ვას ვინც ე−კი−თხე−ბა,
არ ის−ტუმ−რებს უ−ა−რით...
ყვე−ლა−ფე−რი სცოდ−ნი−ა,
მართ−ლა ბრძე−ნი ბუ ა−რის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
 |
თხას უთხრეს, მგელი მამკვდარახალხური |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
ყვინჩილამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
|
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
 |
მაჩვები, შაშვები და ბავშვებიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მიხო ბიჭი ზოოპარკშიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ჩიორახათუნა გულიაშვილი |
 |
დიმ-დაირალელა ცუცქირიძე |
 |
კოწია მამალინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
|
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
 |
ყოყლოჩინა ბატუკამანანა ქურდაძე |
|
როგორ ასწავლა ჭიანჭველამ სამამდე თვლა ჭიანჭველაჭამიასგივი ჭიჭინაძე |
