ატმის ხე ჯოხს ეუბნება
ატ−მის ხე ჯოხს ე−უბ−ნე−ბა:
-ვი−ცი, ეს დღეც დად−გე−ბო−და,
ქვეშ საყრ−დე−ნად რომ არ მედ−გე,
ტო−ტი ჩა−მო−მა−ტყდე−ბო−და...
ახ−ლა მი−თხარ, მე−გო−ბა−რო,
რას ი−სურ−ვებ ამ ჩვენს ბაღ−ში?
ვა−ლი რით გა−და−გი−ხა−დო,
რო−გორ ვი−ყოთ ბა−რი−ბარ−ში?
ჯოხ−მა საყ−ვე−დუ−რით უ−თხრა:
-ეგ რო−გორ თქვი, ატ−მის ხე−ო!
მუ−დამ საყრ−დე−ნად მი−გუ−ლე,
ო−ღონდ შენ გა−ი−ხა−რე−ო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ხეებზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ხეებზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ხეებზე
 |
უწყლავსა ჭირსაბესიკი |
 |
შენი სადღეგრძელოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
ჰე, მამულო!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვაგალაკტიონ ტაბიძე |
