ია და პეპელა
პე−პე−ლამ უ−თხრა ი−ა−სო,
შორს ა−ღარ მინ−და ფრე−ნა−ო,
თუ ჩემ−თან ყოფ−ნას ი−სურ−ვებ
მე ერთ−გუ−ლე−ბის მჯერაო.
იამ მი−უ−გო პე−პე−ლას,
შენ−თან ვარ უფ−რო მშვი−და−და,
შე−ნი ფარ−ფა−ტი მა−ხა−რებს
და ერ−თად ვი−ყოთ ტკბილადა.
ჩემი სათქ−მე−ლიც ეგ ა−რის
რომ არ დავ−შორ−დეთ ერთ−მა−ნეთს,
ი−სე−დაც ჩვე−ნი სი−ცო−ცხლე
იქ−ნებ წამ−ში−ვე დამთავრდეს.
ია სიმშ−ვი−დის სიმ−ბო−ლო
სიყ−ვა−რულს აფრქ−ვევს ვე−ლა−და,
პე−პე−ლასა და ი−ა−სა
ნი−ა−ვი უდ−გას მცვე−ლა−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
რამ გაგაჩინა, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
 |
ცუგა და ფისოედუარდ უგულავა |
 |
ალუბალიქეთევან გარაყანიძე |
 |
კომში, კომში, კომარანიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
მწუხარება შენზეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მზია და იამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ბეღურანესტან კუპრავა |
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
 |
შაშვილუარა ჭანტურია |
 |
არჩევნები ტყეშიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
მსუნაგი დათუნიამანანა ქურდაძე |
|
სალამურიაკაკი წერეთელი |
