kids.ge logo

ბულბულის შურსა

ფავორიტებში დამატება
ბულ−ბუ−ლის შურ−სა შევსდ−გო−მი−ვარ მუ−დამ მძახ−ვე−ლი,
მ−წყურ−ნე−ბის თვა−ლით შე−მოგ−ყუ−რებ შე−ნი მსახ−ვე−ლი,
ვარ−დის ე−კა−ლი გულს და−მეც−ვა პირ-გამახვე−ლი!
შენ−გან და−კო−დილს შე−მიბ−რა−ლებ ჩე−მი მნახ−ვე−ლი!
და−მაშვ−რალ−მან სულ მო−ვირ−ბი−ნე შენგ−ნით ახ ვე−ლი!

ვარ−დი ხარ, ჯე−რეთ ა−რა შლი−ლი, ე−დემს ნარ−გე−ბი,
შე−ნის ბულ−ბუ−ლის შე−მა−შა−ლი, შე−მაშ−მა−გე−ბი!
შენ−გან ი−თხო−ვენ შვე−ნე−ბა−სა სხვა−ნი კარ−გე−ბი;
ჩემ−გან რად უნ−და გა−გიკ−ვირ−დეს - და−ვი−და−გე−ბი!
ყოვ−ლი მიჯ−ნუ−რი შენ და−გიწ−ვავს, მი−წის მლახვე−ლი!

თუ სა−მარ−თა−ლი ა−რის სად−მე, - გე−ზი−ა−ნე−ბის!
ყე−ლი გა−მომ−ჭერ, პი−რი დამრ−ჩა შე−ნის და−ნე−ბის!
შე−ნი ბრა−ლე−ბი ჩინუ-მაჩინს გა−იგ−ზავ−ნე−ბის:
შენ−განა მკვდა−რი ბევ−რი ვინ−მე გა−იმჟ−ღავ−ნე−ბის!
კა−ი−ა და მორ−ჩი, ჩემ−ზედ ნუ ხარ თვა−ლის მფახვე−ლი!

მე გუ−ლი სრუ−ლად შე−მოგ−წი−რე, - შენ ხმაც არ გა−მეც!
შენ ჩე−მი ჭი−რი გი−ხა−რი−ან, - მე ვსტირ დღე, ღა−მეც!
მი−თხა−რი, სი−ცო−ცხლის ნაც−ვა−ლი ნე−ტარ რა მო−მეც?
უბ−რა−ლო სუ−ლი მო−მაკვ−დი−ნე, ლახ−ვა−რი და−მეც.
ლა−მის რომ მოვკვ−დე, ვერ შე−ვიქმ−ნა შე−ნი მზრახვე−ლი.

მღიმა−რის პი−რით წა−მი−პა−რე, და−მიდ−გი მა−ხე.
ა−სე მე−გო−ნა, შემრ−ჩე−ბო−და ეგ შე−ნი სა−ხე;
ან−თე−ბულს ცე−ცხლსა შე−საწ−ვე−ლად ხე−ლი შე−გა−ხე.
დამწ−ვა−რი მა−ინც შე−მიბ−რა−ლე, ბე−სი−კი2 ნა−ხე!
ვაჲ, შე−ნი ბრა−ლი, ჩე−მო თა−ვო, ღრუ−ბელს შახვე−ლი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მოვედ აწ ძმაომოვედ აწ, ძმაო, ლხინად საკმაო! ვზი ჭირთა მთქმელად: მწვავს ცეცხლი ძნელი, მძაფრი არ ნელი, მუდამ მდაგველად, ...ამბავს ავწერ ადრინდელსაა. ამბავს ავწერ ადრინდელსა, აღმკულების აღმკობასა, ბ. ბულბულ ბევრად ბუდობასა, ბედისაგან ბირებასა, გ. გულთ ...დედოფალს ანაზედვარ უცხო ვინმე ყარიბი, ამა სიტყვითა მხმობელი, ამა მუხთლისა სოფლისა მაგინებელი, მგმობელი: მონა ვარ მისი მუ...მე მივხვდი მაგა შენსა ბრალებსამე მივხვდი მაგას შენსა ბრალებსა! მე განგიცხადებ დანამალებსა! რად არა ჰრიდენ განსაკრძალებსა, ხელი რად მიჰყ...ცრემლთა მდინარეცრემლთა მდინარე, სისხლ-მჩინარე, მიპყრობს ხედვასა; ვითღა გიხილო? სოფლისა ბრჭალმან, ვით გრიიგალმან, ჩემსა ბ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026