მოვა… მაგრამ როდის?
მო−ვა... მაგ−რამ რო−დის?
სიყ−ვა−რუ−ლი სა−სახ−ლე−ში
მხო−ლოდ ერ−თხელ მო−დის!
ა−სე−თი−ა ნა−ზი ბე−დი,
ბე−დი რჩე−ულ ფე−რის,
სი−ცო−ცხლე−ში თეთ−რი გე−დი
მხო−ლოდ ერ−თხელ მღე−რის!
ზრდი−ლი, ნა−ზი და მე−ფუ−რი,
ჩე−მი ძვე−ლისძ−ვე−ლი
ლექ−სი ა−რის უ−ნე−ბუ−რი
სიზმ−რით შემ−მოს−ვე−ლი.
მხო−ლოდ თეთ−რი შად−რევ−ნე−ბით
მო−კის−კი−სე ბრო−ლი,
მაც−დურ თვა−ლის გა−დევ−ნე−ბით,
მტან−ჯავს მსუ−ბუქ მქრო−ლი"
ა−ჰა, ვხე−დავ - ლურ−ჯა რა−ში
მიჰქ−რის საშიშ-ჩქა−რი,
და ბი−ლიკ−თა ლურჯ ქვი−შა−ში
მი−აქვს მძაფ−რი ქა−რი!
მიჰქ−რის და−ლალ−გა−დაყ−რი−ლი
დოვინ-დოვენ-დოვლი:
თოვ−ლი, ფიფ−ქი და აპ−რი−ლი,
ვარ−დის−ფე−რი თოვ−ლი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ მოიქცეს საზოგადოებრივ ადგილებში
აუხსენით ბავშვს, როგორ უნდა მოიქცეს საზოგადოებრივ ადგილებში და როგორ უნდა პატივი სცეს სხვების უფლებებს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
სიყვარულივაჟა–ფშაველა |
 |
ბულბულის შურსაბესიკი |
 |
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
სადღეგრძელოგრიგოლ ორბელიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
მე ვინც მიყვარდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კუ და ლოკოკინასოფო გასიტაშვილი |
|
მურა და ბავშვებილუარა ჭანტურია |
|
ვაშლიაკაკი წერეთელი |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
სევდის ბაღსბესიკი |
 |
ერთგულებამაია მიქაია |
|
სანამ ვიყავ ახალგაზრდააკაკი წერეთელი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
