მოვა… მაგრამ როდის?

შო−რე−უ−ლი ქა−ლის ეშ−ხი
მო−ვა... მაგ−რამ რო−დის?
სიყ−ვა−რუ−ლი სა−სახ−ლე−ში
მხო−ლოდ ერ−თხელ მო−დის!

ა−სე−თი−ა ნა−ზი ბე−დი,
ბე−დი რჩე−ულ ფე−რის,
სი−ცო−ცხლე−ში თეთ−რი გე−დი
მხო−ლოდ ერ−თხელ მღე−რის!

ზრდი−ლი, ნა−ზი და მე−ფუ−რი,
ჩე−მი ძვე−ლისძ−ვე−ლი
ლექ−სი ა−რის უ−ნე−ბუ−რი
სიზმ−რით შემ−მოს−ვე−ლი.

მხო−ლოდ თეთ−რი შად−რევ−ნე−ბით
მო−კის−კი−სე ბრო−ლი,
მაც−დურ თვა−ლის გა−დევ−ნე−ბით,
მტან−ჯავს მსუ−ბუქ მქრო−ლი"

ა−ჰა, ვხე−დავ - ლურ−ჯა რა−ში
მიჰქ−რის საშიშ-ჩქა−რი,
და ბი−ლიკ−თა ლურჯ ქვი−შა−ში
მი−აქვს მძაფ−რი ქა−რი!

მიჰქ−რის და−ლალ−გა−დაყ−რი−ლი
დოვინ-დოვენ-დოვლი:
თოვ−ლი, ფიფ−ქი და აპ−რი−ლი,
ვარ−დის−ფე−რი თოვ−ლი.