დედა და პოეტი
ერ−თი ლექ−სებს წერს, მე−ო−რე ა−რა.
მე ვი−ცი, იმ ერთს რა უ−ხა−რი−ა,
მე−ო−რე _ გულ−ში რა ნაღ−ველს მა−ლავს.
ერ−თი ად−გე−ბა დი−ლა−ად−რი−ან,
მე−ო−რე _ ღა−მით სულ არ ი−ძი−ნებს...
ერთს რომ სა−ხე−ზე გან−თი−ა−დი აქვს,
მეო−რის თვალ−ზე ცრემ−ლი ციმ−ცი−მებს.
ერ−თი ა−რასდროს არ კვნე−სის ბედ−ზე,
მყუდ−რო ო−ჯა−ხის უ−ღელს შე−ე−ბა;
მე−ო−რე მუ−დამ ვი−ღა−ცას ე−ძებს,
შუ−ა ქა−ლაქ−ში ნიშ−ნავს პა−ე−მანს.
ერთს კალ−თა მუ−დამ ლხე−ნით ევ−სე−ბა
და ქვეყ−ნის წილ მზეს
თვი−თონ იხ−ვედ−რებს.
მე−ო−რე ამ−ბობს: რა გე−ლექ−სე−ბა,
ბავშ−ვი ტი−რის და აკ−ვანს მი−ხე−დე.
და ა−სე მუ−დამ: ა−რის ჭი−დი−ლი
უ−სას−რუ−ლო და და−უ−სა−ბა−მო,
გა−უ−ფე−რულ−და, რო−გორც მის−ჯი−ლი,
ყვე−ლა დი−ლა და ყვე−ლა სა−ღა−მო.
კმა−რა, გე−ყო−ფათ, ნუ−ღარ მა−წა−მებთ,
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბა და−ვას უნ−დე−ბა,
შვი−ლებს ვა−ფი−ცებ, დე−დას ვა−წყნა−რებ,
მე−რე პო−ე−ტი გა−მე−ბუ−ტე−ბა.
და წლე−ბი ა−სე უბ−რად მი−დი−ან,
გზა, და−სახს−ნე−ლი, ვერ−სა−ით ვპო−ვე,
რო−მე−ლი დავთ−მო, ვერ გა−მი−გი−ა,
ვის გა−ვუ−ჯავრ−დე: დე−დას თუ პო−ეტს?
დე−და ხარ? შენ წინ ჩემს სულს ა−ვან−თებ,
მე შენს კე−რას−თან ვსუნთ−ქავ და ვხა−რობ,
პო−ეტს რა ვუ−ყო, ღა−მე−გა−ნა−თევს,
ჩე−მი ლექ−სის და სი−ცო−ცხლის წყა−როს.
ამ ფიქრს უთქ−ვე−ნოდ, არ−სად უვ−ლი−ა,
რა ვქნა, ვერც ერ−თი თუ ვერ გაგ−წი−რეთ,
მე ერ−თი ქა−ლის ციცქ−ნა გუ−ლი მაქვს,
ო−რივეს ტო−ლად გა−გი−ნა−წი−ლეთ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ყურადღებით მოუსმინეთ, რას ამბობს თქვენი ოჯახის წევრი და შეეცადეთ გაიგოთ მისი პოზიცია.
სოფი მაჭავარიანი - რა უნდა ვიცოდეთ, როდესაც ბავშვი ხატავს
//ფერადი ფერების ფსიქოლოგიური მნიშვნელობა ბავშვებთან// ბავშვის მიერ ფერადი, კაშკაშა ფერების გამოყენება ხატვაში ფსიქოლოგიურად რამდენიმე მიმართულებით აიხსენბა.&n...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ლამაზი ნატვრამანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომაგივი ჩიღვინაძე |
 |
აბეზარი მამალისოფო გასიტაშვილი |
 |
ჩემი გემინესტან კუპრავა |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
აღვახვამ ქებად ბაგესაბესიკი |
 |
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
