ფრთა−გაშ−ლი−ლი ფრთე−ბი ა−რი,
სხივ−გაშ−ლი−ლი სე−რე−ბი−ა...
არ ჩურ−ჩუ−ლებს ლე−ლი−ა−ნი, -
გუ−ლი შე−უ−ჯე−რე−ბი−ა...
აქ კორ−დი−ა მო−ბი−ბი−ნე,
იქ მზი−ა−ნი ტევ−რე−ბი−ა
რად უსკ−დე−ბა გუ−ლი ი−რემს?
გე−ლა გა−დამ−ტე−რე−ბი−ა...
თეთ−რი ნის−ლი ნის−ლებს ი−რევს -
ეს ხომ „ლურ−ჯა ცხენებია?“
შვი−დი ზე−ცა გა−დირ−ბი−ნეს,
არ−სად შე−უს−ვე−ნე−ბი−ათ...
ამ მშვე−ნი−ერ მინდორ-ველზე
რა ნა−ი−რი ფე−რე−ბი−ა?!
„ყა−ყა−ჩო−სა სი−წით−ლი−თა
ყა−ნა დაუმშვენებია“