Პატარა დედამიწელი
ყვე−ლა უნ−და მო−გე−ფე−როს,
ყვე−ლას გვმარ−თებს შენ−ზე ზრუნ−ვა.
ჩვენ ხომ ყვე−ლას გვა−საზრ−დო−ებს,
მზის გარ−შე−მო შე−ნი ბრუნ−ვა.
ჩემ−ზე ბევ−რად უფ−რო−სი ხარ,
მი−ით−ვა−ლე ბევ−რი წე−ლი,
მე კი მხო−ლოდ სა−მი წლის ვარ,
პა−ტა−რა დედამიწე−ლი.
მა−მამ მი−თხრა უნ−და ვიგრძ−ნო,
შე−ნი სუნთქ−ვა, გუ−ლის ცე−მა,
დე−დის, მი−წის, მუ−დამ მქონ−დეს
რი−დი და პატივისცე−მა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
კარიესინათია ჯანაშია |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
