დაუკარ, ჩემო ჩონგურო
და−უ−კარ, ჩე−მო ჩონ−გუ−რო,
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
|
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
ვაშლიქეთევან გარაყანიძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
აუტიზმინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
დედოფალს ანაზედბესიკი |
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
