დაუკარ, ჩემო ჩონგურო
და−უ−კარ, ჩე−მო ჩონ−გუ−რო,
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
|
ნარგიზი და ნარცისილუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ანიტას კითხვები აწუხებსსოფია ბარშოვა |
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
 |
კოლას შეხვედრა შინაურ გოჭებთანლელა გაბური |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
დაზუზუნებს ფუტკარინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
მუხალუარა ჭანტურია |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
