დაუკარ, ჩემო ჩონგურო
და−უ−კარ, ჩე−მო ჩონ−გუ−რო,
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
შენ სა−ლა−მუ−რო წკრი−ა−ლა,
დაჰ−ბე−რე ცი−ვო ნი−ა−ვო,
ამ−ღერ−დი, წყა−როვ, წკრი−ა−ლა,
გულს დარ−დებ გა−და−მი−ყა−რე,
ტყე−ო, ღამ-ღამა შრი−ა−ლა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლელა და გიამანანა კაკაჩია |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
|
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
|
მურა ამბობს..ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
ფალავნებიირაკლი გოგოლაური |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
|
შემომღუღუნე, ჩონგუროვაჟა–ფშაველა |
