რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
