რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
|
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
