რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
|
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
