რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
|
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
|
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
|
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
