ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
