ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
