ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
კალიანესტან კუპრავა |
|
სალამურაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
