ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
