ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
