ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
