ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მნათობთადმიბესიკი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
სახლივასილ გულეური |
