ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
|
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
