ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
|
მზის დედოფალანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
