ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
|
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
