ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
|
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
