ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
იანესტან კუპრავა |
|
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
