ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
