ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
