ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
