ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
