ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
|
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
