ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
