ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
მთვარენესტან კუპრავა |
|
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
|
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
ზამთარიშიო მღვიმელი |
