ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
|
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
