ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
