ქარი
ქარ−მა დაგ−ლი−ჯა ი−ის ფოთ−ლე−ბი,
მი−წამ შე−იგრძ−ნო მი−სი ტკი−ვი−ლი
ნუ−თუ არ გყოფ−ნის ქა−რო ეს სივრ−ცე,
ნუ−თუ არ გეს−მის ვინ−მეს ჩივილი.
შენი აფ−რე−ბი სხვა−გან გა−შა−ლე
ა−ცა−ლე ძი−ლი ამ ნაზ არ−სე−ბას,
ფრთა შე−ა−ფა−რე მთის მა−ღალ კალ−თებს
პა−ტი−ვი ე−ცი თა−ვი−სუფ−ლე−ბას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
