კიდევაც დაიზრდებიან
კი−დე−ვაც და−იზრ−დე−ბი−ან
ალ−გეთს ლეკ−ვე−ბი მგლი−სა−ნი;
ი−სე არ ა−მო−წყდე−ბი−ან -
ჯავ−რი შეს−ჭა−მონ მტრი−სა−ნი.
თქვე−ნი ჯე−რი−ა, ბი−ჭე−ბო,
ხე−ლი და−ი−დოთ ხმალ−ზე−და,
თო−რემ ყორ−ნე−ბი ძღე−ბი−ან
წი−ნა−პართ ნა−ო−მარ−ზე−და.
ვაჟ−კაც−ნი, მთა−ში ნა−ზარდ−ნი,
ომ−ში−აც კი ნახ−ვენ ლხინ−სა,
მტერ−სა მტრუ−ლად დახვ−დე−ბი−ან,
მო−კე−თეს მოს−ჭა−მენ ჭირ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
კუმისიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
 |
მრავალჟამიერ, ენავ, ქართულო...ნათია აბულაძე |
|
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
|
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
 |
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
 |
თავადის ჭ...ძის ასულს, ეკ...ნასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
