კიდევაც დაიზრდებიან
კი−დე−ვაც და−იზრ−დე−ბი−ან
ალ−გეთს ლეკ−ვე−ბი მგლი−სა−ნი;
ი−სე არ ა−მო−წყდე−ბი−ან -
ჯავ−რი შეს−ჭა−მონ მტრი−სა−ნი.
თქვე−ნი ჯე−რი−ა, ბი−ჭე−ბო,
ხე−ლი და−ი−დოთ ხმალ−ზე−და,
თო−რემ ყორ−ნე−ბი ძღე−ბი−ან
წი−ნა−პართ ნა−ო−მარ−ზე−და.
ვაჟ−კაც−ნი, მთა−ში ნა−ზარდ−ნი,
ომ−ში−აც კი ნახ−ვენ ლხინ−სა,
მტერ−სა მტრუ−ლად დახვ−დე−ბი−ან,
მო−კე−თეს მოს−ჭა−მენ ჭირ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
მუტრუკი მიტომ მუტრუკობსვაჟა–ფშაველა |
|
ობელისკიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
|
ცეკვანესტან კუპრავა |
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
|
ჩივილი ხმლისავაჟა–ფშაველა |
 |
სოლომონ მეფის ეპიტაფიაბესიკი |
|
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
|
ყველაზე ლამაზილია კობალაძე |
