კი−დე−ვაც და−იზრ−დე−ბი−ან
ალ−გეთს ლეკ−ვე−ბი მგლი−სა−ნი;
ი−სე არ ა−მო−წყდე−ბი−ან -
ჯავ−რი შეს−ჭა−მონ მტრი−სა−ნი.
თქვე−ნი ჯე−რი−ა, ბი−ჭე−ბო,
ხე−ლი და−ი−დოთ ხმალ−ზე−და,
თო−რემ ყორ−ნე−ბი ძღე−ბი−ან
წი−ნა−პართ ნა−ო−მარ−ზე−და.
ვაჟ−კაც−ნი, მთა−ში ნა−ზარდ−ნი,
ომ−ში−აც კი ნახ−ვენ ლხინ−სა,
მტერ−სა მტრუ−ლად დახვ−დე−ბი−ან,
მო−კე−თეს მოს−ჭა−მენ ჭირ−სა.

ხალხური