ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დამარხულ არს.....მარი დიერა |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
 |
ა - რწივი გველიჭამიალელა გაბური |
 |
სკოლისაკენმაია წიგნაძე |
|
მ - ოლაღურილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
ვაჟა-ფშაველასაკაკი წერეთელი |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
