ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
ნალია თუ ნალი?დიანა ღვალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბ - ოლოცეცხლალელა გაბური |
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
 |
ანბანთქებაელიზბარ გაბუნია |
|
მ - ოლაღურილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
ვაჟა-ფშაველასაკაკი წერეთელი |
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
 |
დედაენასანდრო ეული |
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
