kids.ge logo

ხსოვნას

ფავორიტებში დამატება
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.

ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მშვიდზე მშვიდიმშვიდზე მშვიდი ცხრაას შვიდი, უეცარი ომის ზარი. იყო მწარე ჩვენი შარის შეშფოთება უზეცარი. სევდიანად შეწყდა ...მთაწმინდის მთვარეჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი! მდუმარებით შემოსილი შეღამების ქმნარი ქროლვით იწვევს ცისფერ ლანდ...მოვა… მაგრამ როდის?შორეული ქალის ეშხი მოვა... მაგრამ როდის? სიყვარული სასახლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის! ასეთია ნაზი ბედი, ბედი ...მწოლარეიყო ის მწუხარება - ბალახებში მწოლარე და ეფინა ალვათა ხეივანის სუმბული, მიდიოდა მდინარე, როგორც ლურჯი ოლარ...არა ერთი ორიარა ერთი და ორი, არა ორი და სამი, მახსოვს ვარსკვლავი შორი და განათების წამი. შენ, გალაკტიონ, იცი რა დაუდე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026