kids.ge logo

ხსოვნას

ფავორიტებში დამატება
მოწოდეს იმას ძველად,
ზარები რომ დარეკოს,
რომ სიმღერა მთა და ველად
გვირგვინივით გადარეკოს.

გი დაფნის იყო ღირსი,
დიდი ცეცხლით იწვოდა,
მაგრამ ყოფნა მაინც მისი
გაჰქრა უმასოდა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

სად იყო სმენა და გაგონება?ახალი ჰანგი ენატრება ცას უკანასკნელს, მე ვგრძნობდი მაშინ, რომ სტოპვებდა ზეშთაგონება— თვით მურილიოს,...მაგრამ მე რა ვქნამაგრამ მე რა ვქნა, მე, ვისაც სული მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით, ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული არც სიყვარული...შენ გვიანდებიშენ გვიანდები, სხვა ხომალდები მოადგნენ ნაპირს,დაუშვეს აფრა და ჩაჰყურებენ მძინარე მაპირს კრეისერების მძიმე...ისღამემ მოვერცხლილ ძაფების გროვა გადააქსოვა სარკმლის მწვანე ბროლს, სარკეს ანათრთოლს დაუახლოვა და დაათოვა სუ...სინამდვილეში ოცნებისასდაე, ვცდებოდე, მატყუებდეს ოცნება ჩემი, აუსრულებელ იმ ოცნებებს კვლავ მივეცემი. ჩემს შორ გაზაფხულს უდარაჯებ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026