ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ქართულ ენაანი კაპანაძე |
 |
წერეთ ქართულ ასოებით!ელიზბარ გაბუნია |
 |
თორნიკელას ანბანიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ფ - აეტონილელა გაბური |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
აკაკის ლანდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაიათიბესიკი |
 |
დედაენასანდრო ეული |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
|
ან-ალვაო ტანადობითბესიკი |
