ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ა - რწივი გველიჭამიალელა გაბური |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
 |
ქართველი ხარ?მანანა კაკაჩია |
|
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
გოგებაშვილის „დედა ენა“შოთა ნიშნიანიძე |
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
