ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ნალია თუ ნალი?დიანა ღვალაძე |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
 |
ვ - არხვილელა გაბური |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
|
უ - ფეხურალელა გაბური |
|
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
|
ჩვენი ქართული - სიტყვაქარგულიიოსებ ნონეშვილი |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
