kids.ge logo

ხსოვნას

ფავორიტებში დამატება
მოწოდეს იმას ძველად,
ზარები რომ დარეკოს,
რომ სიმღერა მთა და ველად
გვირგვინივით გადარეკოს.

გი დაფნის იყო ღირსი,
დიდი ცეცხლით იწვოდა,
მაგრამ ყოფნა მაინც მისი
გაჰქრა უმასოდა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მესაფლავემესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება, იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? ეჰ, ...სად იყო სმენა და გაგონება?ახალი ჰანგი ენატრება ცას უკანასკნელს, მე ვგრძნობდი მაშინ, რომ სტოპვებდა ზეშთაგონება— თვით მურილიოს,...მიმღერე რამეროგორ მიყვარდა! მაგრამ ხსოვნა იმ ტრფობის სრული! დარჩა ჩემს გულში წაუშლელი და მოკამკამე, იმას იგონებს დაღო...მიცქირე თვალშიმიცქირე თვალში, შენ დადუმდი? იგრძენი განა? იყავი ჩუმად და ბინდიან თვალში მიყურე. ნურაფერს მეტყვი, მე არ მ...მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026