ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
ნალია თუ ნალი?დიანა ღვალაძე |
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ქართული დედაენაასოფო გასიტაშვილი |
 |
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
ქართულ ენაანი კაპანაძე |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
|
პ - რანწიალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
 |
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
|
ილიას მოკვლის გამოაკაკი წერეთელი |
 |
სიმღერა წიგნზეგივი ჭიჭინაძე |
