kids.ge logo

ვერხვები

ფავორიტებში დამატება
ყო−ველთ−ვის, რო−ცა და−ბე−რავს ქა−რი
და ნისლს მთე−ბი−სას გა−ი−ფენს აფ−რად,
ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა თეთ−რი ლაშქა−რი
აშ−რი−ალ−დე−ბა უ−შო−რეს ზღაპ−რად.
ზღა−პა−რი ი−გი მათ−რობს და მხიბ−ლავს
ძვე−ლი ღვი−ნის სმით, უ−ღო−ნოდ, მძაფ−რად,
სა−დღაც და−კარ−გულ ვარდს და გვი−რი−ლებს
მო−გო−ნე−ბებ−ში ვი−ჭერ თა−ნაბ−რად.
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ...
სად, რო−დის, რისთ−ვის? არ ვი−ცი, ა−რა!
იყვ−ნენ ო−დეს−ღაც და მი−ე−ძი−ნათ...
ღე−ლავს ფოთ−ლე−ბის მ−წყობ−რი კამა−რა.
მას შემ−დეგ ბე−დი და ი−ალ−ქა−ნი
ქა−რის სიმ−ძი−მით გადაიხა−რა,
შენ კი სა−და ხარ ამ−დე−ნი ხა−ნი?
რისთ−ვის, ან ვის−თან? არ ვი−ცი, ა−რა!
ეს ი−ყო წი−ნათ, დი−დი ხნის წი−ნათ,
ეს ი−ყო ვერხ−ვის ფო−თოლ−თა კვნე−სა,
დრომ ყვა−ვი−ლე−ბით დაგ−ვაგ−ვირგ−ვი−ნა,
მე პა−ჟი ვი−ყავ, ის კი - პრინ−ცე−სა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მივალ, გადავკოცნიმივალ, გადავკოცნი ჩემსა მთვარესა, სიტყვებს გადავტყორცნი მწარე-მწარესა. გიშრის კაკანათებს ნუ ჰფენ ქარებსა,...მატარებელშიმთები აჭრელდა როგორც ჟირაფი, მატარებელი მიჰქრის ბინდებად, ახლა იწყება წიფის გვირაბი, თქვენ ხომ არაფრის შე...მე მოვალძვირფასო, ძვირფასო, ბედი ჰკლავს ჩემს სხეულს, თვალებში ყორნების მქენჯნიან კლანჭები. ამირანს მიჯაჭვულს და მ...ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიის მიდიოდა ქუჩაში ერთი, მას მიჰყვებოდა წვიმა და ქარი; მისთვის იმ წამში არ იყო ღმერთი, მისთვის არ იყო ქრის...ისევ ეფემერარა ამოძრავებს კიპარისის ტანს, ჩუმი შრიალი საიდან არი? ქარი არა სჩანს, ქარი არა სჩანს: მაინც მწვერვალებს ე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026