გვირილები
გა−თენ−და−ო, გვი−რი−ლებ−მაც
გა−ა−ხი−ლეს თვა−ლი,
მინდვ−რის გასწვ−რივ ყვა−ვი−ლებს
კვლავ უბრ−წყი−ნავს ცვარი.
ტყეში ტკბი−ლად ჩურ−ჩუ−ლე−ბენ
ნარ−გი−ზი და შრო−შა−ნი;
დასტ−რი−ა−ლებს მუ−დამ მზე
სი−ხა−რუ−ლის მომ−ტა−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
რა უნდა ერქვასზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
|
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
იაედუარდ უგულავა |
