ეს ლა−მა−ზი თო−ჯი−ნა
ლა−მაზ კა−ბით მორ−თუ−ლა,
ვით პა−ტა−რა გო−გო−ნა
დე−დი−კოს−თან მოსულა.
არც საჭ−მელს სჭამს,
არც წყალს სვამს,
ვერ ის−ვე−ნებს თი−ნი−კო,
დე−და−ა და რა ქნას.
იმედია გა−იზრ−დე−ბა
და ის−წავ−ლის ჭა−მას,
მე−გობ−რებ−თან ი−თა−მა−შებს
ეშ−ვე−ლე−ბა რა−ღაც.