kids.ge logo

მწყემსი ქალი

ფავორიტებში დამატება
დაგ−ძი−ნე−ბი−ა, ქა−ლა−ო,
ლა−მა−ზო, ხუჭუჭ-თმიანო,
ნე−ტა−ვი გა−მა−გე−ბი−ნა,
რა გე−სიზმ−რე−ბა, ღვთი−ა−ნო?!
მოფ−რე−ნა უ−და−ბურს ტყე−ში
ღა−მით რი−სა−გან გრგე−ნი−ა?
ვაჰ−მე, რო სა−ით შე−მოგხვ−დეს
ვე−ფხვი, დათ−ვი, ან მგე−ლი−ა!
ფეხთ ქა−ლამ−ნე−ბი აც−ვი−ა,
ტანთ კა−ბა გაც−ვე−თი−ლი−ო;
თა−ვი უდ−ვი−ა მკლავ−ზე−და,
უ−ჩანს თი−თე−ბი თლილიო…
თუმც დაღ−ლილს დას−ძი−ნე−ბი−ა,
მითც სუნთქ−ვა მეს−მის ბ−თხი−ლი−ო.
ზურგ−ზე−და გუ−და ჰკი−დი−ა,
თა−ვით კო−ბა−ლი უ−ძევ−სო.
ამ ტყის ან−გე−ლოზს გო−გო−ნას
ტკბილს ძილს არა-რა ურღ−ვევ−სო.
საბ−თხი−ლო კი−ა ზე−ცა−ო,
შენ გე−ვედ−რე−ბი ბე−ჩა−ვი,
იმ დღი−დან ამ დღემ−დი−სი−ნა
მუ−დამ ვყო−ფილ−ვარ ბედ−შა−ვი:
მა გო−გოს კალ−თა ა−ფა−რო,
ა−რი−დო ყვე−ლა მას ა−ვი.
თუ მის თვა−ლე−ბი გაჰქ−რე−ბა
და სხივს არ მო−მაყ−რი−ა−ნო,
გუ−ლის წყლულს არ მო−მირ−ჩე−ნენ,
ნის−ლებს არ გად−მიყ−რი−ა−ნო,
რაც ქვე−ყა−ნა−ზე მი−წა−ა,
სუ−ლამც მე მო−მაყ−რი−ა−ნო.
თქვენც გეხ−ვე−წე−ბით, ხე−ე−ბო,
და შენც, მდი−ნა−რევ ხმი−ა−ნო,
ე გო−გო - ჩე−მი სი−ცო−ცხლე -
ა−რაფ−რით და−მი−ზი−ა−ნო!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გაზაფხულიბუნებამ გამოიღვიძა, ადგა, გაცოცხლდა მკვდარია... ძლივს საამური დამეცა ცივი ციური ცვარია. თოვლი დამდნარა მთ...მოლოდინიმცირე რამ ნისლის ნაწყვეტი მთას ეკრა ბუმბულივითა, ჰშვენოდა ფიქრებში გართვა, მინდორზედ სუმბულივითა. მთის წვ...კაფიამცირე რამ შემონაწირი მიიღე თავის ძმისგანა,— მეც შენებრ გული მიტირის, დაჩაგრული ვარ მტრისგანა. ასწავლე ბავ...ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსმშვიდობა შენს ნეშტს, მგოსანო, ქართლისა წყლულთა მოზარე, მშვიდობა, სულო ძლიერო, თავის სამშობლოს მოყვარე!.. ...მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავმოდი, მოხშირდი, ჭაღარავ, წვერ-პირი მორთე თეთრადა, ეხლა იარონ იქნება ჭკვამ და გულისთქმამ ერთადა მომწყინდა ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026