kids.ge logo

ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტს

ფავორიტებში დამატება
მშვი−დო−ბა შენს ნეშტს, მგო−სა−ნო,
ქართ−ლი−სა წყლულ−თა მო−ზა−რე,
მშვი−დო−ბა, სუ−ლო ძლი−ე−რო,
თა−ვის სამ−შობ−ლოს მოყ−ვა−რე!..
დი−დე−ბა შენს ჩანგს, რომ ბევრ−ჯელ
თვალ−ზე ცრემ−ლე−ბი მომგვარე…
არ და−ი−ვი−წყა სამ−შობ−ლომ
შე−ნი მის ბედ−ზე ტი−რი−ლი,
მედ−გა−რი სუ−ლის კვე−თე−ბა,
შავ−ბე−დო−ბა−ზედ ჩი−ვი−ლი,
და−უშ−რე−ტე−ლი ნაღ−ვე−ლი,
წყრო−მა და გუ−ლის ტკი−ვი−ლი.
მად−ლი შენს თა−ნა−მოძ−მე−თა, -
მი−წა გა−ხი−ლეს მშო−ბე−ლი,
შე−ნი სატრ−ფო და სა−დარ−დო,
გულს ლახვარ-დამასობელი.
შე−ნი მე−რა−ნი კვლა−ვაც რბის,
მი−სი ნა−ვა−ლიც შთე−ნი−ლა,
უ−მად−ლოდ არ და−კარ−გუ−ლა,
თუ ო−დეს ცრემ−ლი დე−ნი−ლა.
მი−ი−ღე ჩე−მი სა−ლა−მიც,
გა−მოგ−ზავ−ნი−ლი მთი−და−მა,
“ჩვე−ნი არაგვიც” მუხლს გიყ−რის,
გად−მომ−ქუ−ხა−რე კლდი−და−მა;
თვის “ა−ტე−ხი−ლი ჭალები”
ცრემ−ლით ა−ტი−რა ცხა−რი−თა,
სმე−ნად გა−დიქც−ნენ ი−სი−ნიც,
გრგვინ−ვა რო ეს−მათ ბა−რი−თა,
ქე−დებ−მა თა−ვი იდ−რი−კეს,
ფიქ−რით მო−იცვ−ნენ მწა−რი−თა,
ამწ−ვა−ნე−ბულ−ნი მწვა−ნე−და,
გა−ნა−თე−ბულ−ნი მთვა−რი−თა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მოგონებადარბაზში იჯდა თავადი, დინჯად ჩიბუხსა ჰსუტავდა, და მის წინ ქონის სანთელი მკრთალი ნათელით ბჟუტავდა. მოხუცებ...იმერეთსერთხანად ჩემო მძრახაო, ლიხს-აქათურო დედაო! გხედავ, რომ შამრიგებიხარ, მით შენთან სალამს ვბედაო. შაერთებულა...ნუმცა მსმენია სიკვდილინუმცა მსმენია სიკვდილი და ნუმც მინახავ ლომისა! ნუმც მინახია არწივი, შნო აღარ ჰქონდეს ომისა! ლომს ტახტი უდ...გაზაფხულიმე რომ ტირილი მეწადოს, თქვენ ვის რა გინდათ, ნეტარა? ერთი იცინის, სხვა სტირის: ესეთი არის ქვეყანა. ვისაც ა...მთათ მითხრეს...მთათ მითხრეს: “ნუ დაგვივიწყებ, კარგად აგვხედე, ჩაგვხედე; ჩვენსავით იდეგ მტკიცედა, ვინძლო აროდეს დაჰბერდე....
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026