kids.ge logo

რუსთაველის ნეშტი

ფავორიტებში დამატება
მგო−სა−ნო სა−ქართ−ვე−ლო−სავ,
წა−მო−ი−ხე−დე ზე−ზე−და,
ი−ხი−ლე შე−ნი სამ−შობ−ლო,
მი−მო−ი−ა−რე მზე−ზე−და.
შე−ნი ე−რი−სა ჭა−ბუკ−ნი
გი−ამ−ბო−რე−ბენ ხელ−ზე−და;
მართლ−დე−ბა შე−ნი ნათქ−ვა−მი
ა−თას−ზე გა−ნა ერთ−ზე−და?

თა−ვი−სუფლ−დე−ბა მო−ნე−ბი,
შენ გულს რომ გჭირ−და წყლუ−ლა−და;
ნეხვ−თა და ვარდ−თაც ლა−მის რომ
მზე მო−ე−ფი−ნოს სწო−რა−და;
ა−ღარ ვართ გუ−შინ−დე−ლე−ბი,
ვიქ−ცე−ნით ერთი-ორადა;
წა−მოგ−ვე−ზარდ−ნენ ჭა−ბუკ−ნი,
ჰნა−ხო, სცნობ არწივ-ქორადა!
თავს სწირ−ვენ ნეს−ტა−ნი−სათ−ვის
ტა−რი−ე−ლი−ვით ლო−მა−და.
და ი−ვე−რი−ის დი−დე−ბას
ხალხს ა−უბ−ნე−ბენ შო−რა−და.
აღვს−დე−გით, ცამ−დე ავ−მაღლ−დით
ნათქ−ვამ−ნი ჩა−სა−ქო−ლა−და.

თუ არ წა−მოხ−ვალ, მანდ მოვ−ლენ;
დღემ−დის ბევ−რებ−საც ჰნა−ხავ−დი.
ვი−ცი, რომ გი−ა−მე−ბო−და,
გულს ვარ−დად და−ი−სა−ხავ−დი
სა−ხე−სა ვაჟ−კა−ცე−ბი−სას.
მი−ი−ღე, რო−გორც შვი−ლე−ბი,
თავ-დადებულნი ქვეყ−ნისთ−ვის,
შე−ნი სამ−შობ−ლოს გმი−რე−ბი.
ა−კურ−თხე შე−ნის მარჯ−ვე−ნით
ეგ მარ−გა−ლი−ტის ღი−ლე−ბი,
სამ−შობ−ლოს მკერ−დით აჭ−რილ−ნი,
მისთ−ვის დამწ−ვა−რი ცვი−ლე−ბი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დაგვიანებული პასუხი აკაკის“ენას გიწუნებ, ფშაველო, მგოსანო მაღალ მთისაო, თუმც კი გვითესავ მარგალიტს, მკითხველიც იმას მკისაო”. აკაკი ...წიწილაქორმა წიწილა წაიღო, იძახდა "წიავ-წიავსა!" წიწილის თეთრი ბუმბული ველად გაჰქონდა ნიავსა... ღვარი წავიდა სის...1795 წლის სახსოვრადაგერ ამოდგა აჩრდილი, აკლდამის კარი გაიღო; რა ფრიად შეწუხებულა, ხელში ფრანგული აიღო… მოჰგვარეს ლურჯი ტაიჭი...გაზაფხულიბუნებამ გამოიღვიძა, ადგა, გაცოცხლდა მკვდარია... ძლივს საამური დამეცა ცივი ციური ცვარია. თოვლი დამდნარა მთ...სიკვდილი გმირისაცის ქუხილივით გაისმა სოფლად სიკვდილი გმირისა, რომ ვერ უშველა ექიმმა, ზის და ჩუმადა ტირისა. ვერც მკითხავებ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026