მო−სუ−ლა ზამ−თა−რი მხი−ა−რუ−ლი
დიდ−რო−ნი ფან−ტე−ლე−ბის ჟრი−ა−მუ−ლით,
სპე−ტა−კი თოვ−ლის სა−ფარ−ვე−ლით
ზამ−თა−რი მო−სუ−ლა სა−ნატ−რე−ლი!

გუ−ნე−ბაც−ვა−ლე−ბა−დი ზამ−თა−რია,-
ხან თოვს, ხან წვიმს და ხან ქა−რი−ა,
მო−სუ−ლა ყი−ნუ−ლი−საბჯ−რი−ა−ნი,
ხან მზი−ა−ნი, ხან ავდ−რი−ა−ნი.

მო−სუ−ლა ზამ−თა−რი კუ−დღლი−ან−შიც,
მო−სუ−ლა ზამ−თა−რი ციყ−ვი−ან−შიც...
მო−სუ−ლა ზამ−თა−რი ტყე−ში, ღრე−ში,
ლა−მა−ზი ზამ−თა−რი ვერ−ცხლის ფერ−ში...

თეთ−რად ჩა−მომდ−გა−რა ნუკ−რი−ან−შიც,
ზამ−თა−რი თოვ−ლისქურქიანი,
ზამ−თა−რი მო−სუ−ლა ირ−მი−ან−შიც,
ზამ−თა−რი-ვერ−ცხლისსირმიანი.

მო−სუ−ლა ყველ−გან და ყვე−ლასთ−ვის,-
მგლისთ−ვის, ტა−ხისთ−ვის თუ მე−ლასთ−ვის...
ჩი−ტებ−მა ცა−ში შეკ−რეს კა−მა−რა:
-ზამ−თარს შე−ვე−გე−ბოთ?
-ა−ბა, რა!

ყი−ნულქ−ვეშ გა−იტ−რუ−ნა ნა−კა−დუ−ლი,
უ−ეც−რად შე−წყვი−ტა რა−კა−რუ−კი,
მდი−ნა−რეს ნა−პი−რე−ბი გა−ე−ყი−ნა,
წყა−როს კი ... დათ−ვი−ვით და−ე−ძი−ნა?!

ზამ−თა−რი ფუმ−ფუ−ლა−ქურ−ქი−ა−ნი,
ზამ−თა−რი თოვ−ლისბუქიანი,
მთა-ბარი ა−სე რად მორ−თუ−ლა?
ვერ ხე−დავ?
ზამ−თა−რი მო−სუ−ლა!

-მშვი−დო−ბით მოხ−ვე−დი, ზამ−თა−რო,
ჩვენს ტყე−ში თეთ−რად ჩამდ−გა−რო?
შაშვ−მა ცა−ში გაჭ−რა კა−მა−რა:
-მშვი−დო−ბით მო−ვი−და!
ა−ბა, რა!