დაღლილ წამწამთ ქვეშ
რაც დას−რი−ა−ლებს უ−მიზ−ნო−ბით ხან−და−ხან ქალ−ში,
შე−უ−ბო−ჭი−ა მოძ−რა−ო−ბა მთე−ლი ქვეყ−ნი−სა,
მთე−ლი ქვე−ყა−ნა გახ−ვე−უ−ლა ქა−ლის და−ლალ−ში.
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბა, ვით სხე−უ−ლი და−უ−მარხ−ვე−ლი,
წარ−სუ−ლი−სა−გან ს−წყევ−ლის, ს−წყევ−ლის ამ ფერმკრ−თალ სა−ხეს,
ის ვერ გან−შორ−და განმ−ყინ−ვე−ბელ, მკვლელ თვალ−თა ცქე−რას,
ვერ გა−ნე−რი−და თმას მთრთო−ლავ−სა და მო−ცახ−ცა−ხეს.
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში ჯა−დო მკაც−რი ტანჯვა-წამების
მაჩ−ვე−ნებს ხოლ−მე სა−ხეს მწა−რეს და სა−ხეს ვე−ლურს:
სიზ−მარ−თა რგოლ−ში მე ვი−გო−ნებ ჩემს დამ−მო−ნე−ბელს,
დაღ−ლილ წამ−წამთ ქვეშ გა−მო−ხედ−ვას უ−დაბ−ნო−სე−ბურს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს შეცდომების მიღება და მათგან სწავლა.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შენ ზღვის პირადგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რა გული დავაგე შენად სარებლადბესიკი |
|
ისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცქირე თვალშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ჩემი მეგობარი გაზაფხულიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
კუ და ლოკოკინასოფო გასიტაშვილი |
 |
ატმის ხე ჯოხს ეუბნებანესტან კუპრავა |
 |
კოლას შეხვედრა შინაურ გოჭებთანლელა გაბური |
 |
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ოღონდ შენ გამიღიმელილი ნუცუბიძე |
|
სტვენს ბულბულიბესიკი |
 |
არწივივაჟა–ფშაველა |
 |
არ უკიჟინო, სატრფოო, შენსა მგოსანსა გულისთქმანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
