პატარა ქართველები
ჩვენ პა−ტა−რა სა−ქარ−თე−ლოს
მო−მავ−ლი−დან მოვ−დი−ვართ.
ჩვე−ნი ქვეყ−ნის ძლი−ე−რე−ბის
და სი−კე−თის მდომ−ნი ვართ.
ჩვენ სამ−შობ−ლოს სიყ−ვა−რუ−ლი
შეგ−ვას−წავ−ლეს აკვ−ნი−დან.
მტერს ერთ გოჯ−საც არ და−ვუთ−მობთ,
სხვი−სი მი−წა არ გვინ−და.
რაც მოგვ−ტა−ცეს მი−წა-წყალი,
ა−რა მცი−რე- ბევ−რი−ა.
და−იხ−სო−მეთ, ა−ფხა−ზე−თი
დ ა ს ა ბ რ უ ნ ე ბ ე ლ ი ა!
დარ−ბე−უ−ლი სახ−ლე−ბი კვლავ
ძველ პატ−რო−ნებს ე−ლი−ან.
და−იხ−სო−მეთ, სა−მა−ჩაბ−ლო
დ ა ს ა ბ რ უ ნ ე ბ ე ლ ი ა!
გპირ−დე−ბით, რომ, სა−ქართ−ვე−ლოს
კვლავ ი−ხი−ლავთ ერ−თი−ანს.
და−ვიბ−რუ−ნებთ რაც წაგ−ვარ−თეს
რად−გან ჩვენ−თან
ღმერ−თი არს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ძილზე
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
საპატიო სახელიმანანა ტონია |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ძილზე
|
მივალ, გადავკოცნიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
მე ქართველი ვარფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დედის დარიგებაგიორგი ჭალადიდელი |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ძილზე
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
|
დედა თბილისიმანანა ტონია |
 |
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
|
დალი და მანანამანანა ტონია |
 |
მარიკელას ეძინებანატალია ნადირაშვილი |
