* * *
კან−ფე−ტე−ბი მიყ−ვარს ი−სე,
არ მბეზრ−დე−ბა სულ რომ ვჭა−მო,
მი−ჯავრდ−ბა ზოგ−ჯერ დე−და:
- გა−სუქ−დე−ბი ა−მის გა−მო.
- დი−დი რა−მე, ვი−ყო მსუქ−ნად,
ფუმ−ფუ−ლა და საყ−ვა−რე−ლი,
და−მი−ძა−ხონ: ღორ−მუ−ცე−ლა,
და−მი−ძა−ხონ: დათ−ვის ბე−ლი.
რას უ−წუ−ნებთ წი−თელ ლო−ყებს,
ფუნ−თუ−შე−ბის სურ−ნელს კან−ზე?
და−ვის−ვა−რე? ჩემს ტან−საც−მელს
მე გავ−ფერ−თხავ ა−ი−ვან−ზე.
თქვენ მი−ყი−დეთ კან−ფე−ტე−ბი,
სა−ნამ მქვი−ა დათ−ვის ბე−ლი,
გა−ვიზრ−დე−ბი და გავხ−დე−ბი
ტკბი−ლე−უ−ლის გამ−ყიდ−ვე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
|
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
 |
ნატუკამაია მიქაია |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ყველაზე ძლიერიშოთა ამირანაშვილი |
|
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
თევზაობაიოსებ ციცქიშვილი |
|
იანოდარ დუმბაძე |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
დიდია თუ პატარაოთარ შალამბერიძე |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
|
არსად გაქცეულა ჩვენი ჩაიდანინაზი თარგამაძე |
