საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩემი ძმააზა მდინარაძე |
 |
იპოდრომილუარა ჭანტურია |
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
მამი ჩამოდი ეზოში!ელიზბარ გაბუნია |
 |
სათევზაოდმარიჯანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
თხოვნამანანა კაკაჩია |
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
 |
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
საწოლირენატა მუხა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
ამ პატარას, იმ პატარას!ილია სიხარულიძე |
 |
მარიკელას ეძინებანატალია ნადირაშვილი |
 |
ზებრას იუბილემაია წიგნაძე |
 |
საქანელამაყვალა მრევლიშვილი |
