მივეგებოთ თოვლის პაპას!

ზამ−თა−რი−ა. არ−სად არ ჩანს
საყ−ვა−რე−ლი თოვ−ლის პა−პა.
იქ−ნებ გზა−ში და−ი−კარ−გა,
იქ−ნებ ზვავ−მა გა−დაყ−ლა−პა.
იქ−ნებ დი−დი ნაძ−ვი მო−აქვს,
იქ−ნებ იმ ნაძვს ა−სი შტო აქვს,
ა−ღარ ყოფ−ნის იქ−ნებ ძა−ლა,
და−ი−ქან−ცა, და−ი−ღა−ლა.
წა−ვი−დეთ და შევხვ−დეთ გზა−ში
და მოვ−ძებ−ნოთ ტყე−ში, მთა−ში,
ჩი−რაღდ−ნე−ბით, შუშ−ხუ−ნე−ბით
გა−ვა−ჩა−ღოთ ტყე და მთე−ბი.
მი−ვეშ−ვე−ლოთ, ჩა−მო−ვართ−ვათ
ნაძ−ვის ხე და სა−ჩუქ−რე−ბი.
ჟრი−ა−მუ−ლით დავბ−რუნ−დე−ბით,
შე−მო−ვა−ღებთ ერ−თად კა−რებს,
ხე−ლად მოვრ−თავთ ნაძ−ვის რტო−ებს,
ვიმ−ღე−რებთ და გა−ვი−ხა−რებთ.