ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რულუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
მზე და მზესუმზირანესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
