ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
მზე შინახალხური |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
