ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
|
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
