ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
|
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
