ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
|
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
