ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
