ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
ალერსიდავით მაჩაბელი |
