ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
*** (დედი, ცაზე ვარსკვლავები)მანანა კაკაჩია |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
