ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
|
რულუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
|
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
