ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
|
მზის დედოფალანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
