ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
