ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
|
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
