ღამე
მთვა−რი−ა−ნი ღა−მე ი−ყო,
ჩი−ტი ტყე−ში სტვენ−და
და ვარსკვ−ლავ−თა კი−ა−ფი
შუქ−თა სხი−ვებს ჰფენდა.
გათენებას ე−ლო−და
ი−ა ლურჯთ−ვა−ლე−ბა,
ნა−კა−დულს კი უ−ხა−რო−და
ყვა−ვი−ლებ−თან შეხ−ვედ−რა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შექმენით მოკლე ფრაზა, რომელიც ასახავს თქვენი ოჯახის ძირითად ღირებულებებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
