ხეები
ხე−ე−ბი რო−გორ მოხ−რი−ლან
ფეს−ვი უხ−მე−ბათ ალ−ბათ,
ბევ−რი ვა−რა−მის მნახ−ვე−ლი
თით−ქოს დაღ−ლილ−ნი სჩანან.
ალ−ბათ სიყ−ვა−რულს ი−თხო−ვენ
უფ−რო მეტ მზე−სა და სხივს,
ნა−კა−დუ−ლი კი გულგ−რი−ლი
ვის დარ−ჩე−ნი−ა, ვის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
|
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
