ნაკადული
ტყე და მინდვ−რებს გარს რომ უვ−ლის,
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ერთგული მეგობარილუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დათუნანათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
ზურიკოელიზბარ გაბუნია |
