ნაკადული
ტყე და მინდვ−რებს გარს რომ უვ−ლის,
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
ჩიტის ბუდელუარა ჭანტურია |
 |
ბაქიბუქა ბაჭიასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
ნუმცა მსმენია სიკვდილივაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
