ნაკადული
ტყე და მინდვ−რებს გარს რომ უვ−ლის,
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ერთგული მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
შენ, შემო დიდო იმედოხალხური |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
|
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
