ნაკადული
ტყე და მინდვ−რებს გარს რომ უვ−ლის,
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
თოვლის პაპას დარიგებანათია აბულაძე |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
|
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
