სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
