სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
|
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
