სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
