სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხანესტან კუპრავა |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
