სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
იანესტან კუპრავა |
|
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
