სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
|
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
