სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
