სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
