სხივი და წყარო
თავს დასც−ქე−რის ცა კრი−ა−ლა,
ირგვ−ლივ ველ−თა ნო−ხე−ბი−ა;
გვი−რი−ლებს და ყო−ჩი−ვარ−დებს,
სხი−ვი ყელ−ზე მოხვევია.
წყაროს წყა−ლი ბუტ−ბუ−ტებს და
მწვა−ნე ფოთ−ლებს ჩუ−მად სტუმ−რობს...
მთი−დან ჩა−მო−ტა−ნილ ამ−ბებს,
უ−ჩურ−ჩუ−ლებს სა−ი−დუმ−ლოდ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
