მზემ ამასწრო ადგომა
მზემ ა−მასწ−რო ად−გო−მა,
მიმ−ღერს ჭი−ა−მა−ი−ა,
რა ლა−მა−ზი დი−ლა−ა,
გა−იღ−ვი−ძე ბა−ი−ა!
თვა−ლი ძლივს გა−ვა−ხი−ლე,
ზმო−რე−ბით და წა−მე−ბით,
ეხ−ლა უკ−ვე თქვენ−თან ვარ,
ყვე−ლას მო−გე−სალ−მე−ბით!
მიმ−ღერს ჭი−ა−მა−ი−ა,
რა ლა−მა−ზი დი−ლა−ა,
გა−იღ−ვი−ძე ბა−ი−ა!
თვა−ლი ძლივს გა−ვა−ხი−ლე,
ზმო−რე−ბით და წა−მე−ბით,
ეხ−ლა უკ−ვე თქვენ−თან ვარ,
ყვე−ლას მო−გე−სალ−მე−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
გ.აბ ხ...ილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
|
მზე მიცქერის ფანჯრიდანმანანა ტონია |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
|
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
