უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პირველი თოვლინესტან კუპრავა |
 |
თეთრი ფანტელებიცირა ტურაშვილი |
|
სუროს შაშვი შეფენიანესტან კუპრავა |
|
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
თოვლის ბაბუადიანა ღვალაძე |
