უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
|
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
|
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
