უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
|
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
|
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ზამთარიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
