უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
თოვლი მოსულაცირა ტურაშვილი |
 |
თოვლის ბაბუნინია კაპანაძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
*** (მინდა მოგიყვეთ ზღაპარი)ნონა ბეჟანიშვილი |
|
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
