უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოანზორ აბულაშვილი |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
წუწკი წრუწუნაბონდო მაცაბერიძე |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
როცა თოვლი დადნებანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთრის დილაგივი ძნელაძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
|
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
