უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
კიჭიდიანა ღვალაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
|
სუროს შაშვი შეფენიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
შოშიაშიო მღვიმელი |
