ჩიტი და მელია
ჩი−ტი ხე−ზე შე−მომჯ−და−რა
ახ−ლოს დაძრ−წის მე−ლი−ა,
ბარ−ტყის ბუ−დეს თუ მი−აგ−ნო
მო−შო−რე−ბა ძნე−ლი−ა.
ჩი−ტი ფრ−თხი−ლობს, გა−ურ−ბის,
რომ არ შეხვ−დეს მე−ლი−ას,
ბარ−ტყებს მა−ლავს ბუ−დე−ში
სა−ნამ აფ−რინ−დე−ბი−ან.
ახ−ლოს დაძრ−წის მე−ლი−ა,
ბარ−ტყის ბუ−დეს თუ მი−აგ−ნო
მო−შო−რე−ბა ძნე−ლი−ა.
ჩი−ტი ფრ−თხი−ლობს, გა−ურ−ბის,
რომ არ შეხვ−დეს მე−ლი−ას,
ბარ−ტყებს მა−ლავს ბუ−დე−ში
სა−ნამ აფ−რინ−დე−ბი−ან.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
 |
დედასმაია წიგნაძე |
 |
სამი მშობელიმანანა ტონია |
 |
დედის მისალოციელენე სალარიძე |
 |
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
 |
სკოლისაკენლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
 |
ანდრია და დედამისიელიზბარ გაბუნია |
 |
მზრუნველი დედიკოლელა ცუცქირიძე |
 |
დედამარიამ წიკლაური |
 |
შვილისთვის დედა წმინდა ხატიანანა სამხარაძე |
|
დედის ალერსინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
|
დედის თვეელენე სალარიძე |
 |
დედის სიმღერააკაკი წერეთელი |
 |
ომი საქართველოს თავად-აზნაურ-გლეხთა პირისპირ დაღისტნისა და ჩეჩნელთა, წელსა 1844-სნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მიყვარს ყაბახის არემარე, თვალად საამონიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მაშინ დავსტკბები სრულის სამოთხითილია ჭავჭავაძე |
