ჩიტი და მელია
ჩი−ტი ხე−ზე შე−მომჯ−და−რა
ახ−ლოს დაძრ−წის მე−ლი−ა,
ბარ−ტყის ბუ−დეს თუ მი−აგ−ნო
მო−შო−რე−ბა ძნე−ლი−ა.
ჩი−ტი ფრ−თხი−ლობს, გა−ურ−ბის,
რომ არ შეხვ−დეს მე−ლი−ას,
ბარ−ტყებს მა−ლავს ბუ−დე−ში
სა−ნამ აფ−რინ−დე−ბი−ან.
ახ−ლოს დაძრ−წის მე−ლი−ა,
ბარ−ტყის ბუ−დეს თუ მი−აგ−ნო
მო−შო−რე−ბა ძნე−ლი−ა.
ჩი−ტი ფრ−თხი−ლობს, გა−ურ−ბის,
რომ არ შეხვ−დეს მე−ლი−ას,
ბარ−ტყებს მა−ლავს ბუ−დე−ში
სა−ნამ აფ−რინ−დე−ბი−ან.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
 |
კატოელიზბარ გაბუნია |
 |
ვაიმე, დედის ამაგსახალხური |
 |
დედასმაია წიგნაძე |
 |
დე, დედიკო, დედანათია აბულაძე |
 |
დედაგიორგი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
 |
დედამარიამ წიკლაური |
 |
დედიკოსნანა სამხარაძე |
 |
დიდი დიასახლისიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ყველას თავისი დედიკო უყვარსლელა ცუცქირიძე |
 |
ნანინანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები დედაზე
 |
მაშინ დავსტკბები სრულის სამოთხითილია ჭავჭავაძე |
 |
გულსვაჟა–ფშაველა |
 |
ვიდრე დედა გყავსლილი ნუცუბიძე |
|
იმედი საზიკაულივაჟა–ფშაველა |
 |
ომი საქართველოს თავად-აზნაურ-გლეხთა პირისპირ დაღისტნისა და ჩეჩნელთა, წელსა 1844-სნიკოლოზ ბარათაშვილი |
