დედის კაბა
ვერ და−ი−ო−კებს ცრემ−ლებს ჟი−ნი−ანს,
ნუ შე−გა−ში−ნებს უ−ძი−რო ღა−მეც,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ნუ გე−ში−ნი−ა.
თუ გა−გი−ხუ−ნებს მე−წყე−რი ფე−რებს
და ზამთ−რის სუს−ხი მხრებ−ზე და−გა−თოვს,
გულს ნუ გა−ი−ტეხ, რა ვუ−ყოთ მე−რე,
დე−დის გუ−ლი და კალ−თა გა−გათ−ბობს.
ნუ შე−გა−ში−ნებს მე−ხი ი−ე−რით,
მე−ხი უ−ფეს−ვო ხე−ებს ე−რე−ვა,
ვიდ−რე დე−და გყავს, შენ ხარ ძლი−ე−რი,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ვინ მოგე−რე−ვა.
ჭირ−თათ−მე−ნა და დი−დი ი−მე−დი,
დე−და სი−ცო−ცხლის თვა−ლის−ჩი−ნი−ა,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ხარ ბედ−ნი−ე−რი,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ნუ გე−ში−ნი−ა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს დროის სწორად დაგეგმვა და პრიორიტეტების განსაზღვრა.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დამწველი თავის სიმშვენიერითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
ყოჩინათია ჯანაშია |
|
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ციცი ციცინათელასოფო გასიტაშვილი |
 |
ტარო ბიჭი მედოლებონდო მაცაბერიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
თოვლი მოგვაქვს პეშვებითნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
ილიას საღამოვაჟა–ფშაველა |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ნატვრავაჟა–ფშაველა |
 |
მსუნაგი დათუნიამანანა ქურდაძე |
