ტაშს უკ−რა−ვენ ვარსკვ−ლა−ვე−ბი,-
დი−დე−ბიც და პა−ტა−რე−ბიც,
გა−მობრ−ძან−და ცა−ზე მთვა−რე,-
გა−ბად−რუ−ლი, მო−ელ−ვა−რე.
გა−ი−ცი−ნა გიშ−რის ღა−მემ:
-გუ−ლი რო−გორ და−მი−ა−მე!
ცის თაღს შე−მო−წყო−ბი−ლე−ბი
ა−კის−კისდ−ნენ დო−ბი−ლე−ბი,-
ვარსკვ−ლა−ვე−ბი,
ვარსკვ−ლა−ვე−ბი,-
დი−დე−ბიც და პა−ტა−რე−ბიც...
ვერ−ცხლის−ფე−რი,
ოქ−როს−ფე−რი,
ზო−გი მ−ცხრა−ლი,
ზო−გი მკრთა−ლი,
ზო−გიც ვნა−ხეთ მო−ჩახ−ჩა−ხე...
ზო−გი ლურ−ჯი,
ზო−გი თეთ−რი,
ბევრ−ზე ბევ−რი, გა−ნა ერ−თი...
ცის თათს შე−მო−წყო−ბი−ლე−ბი,
მთვა−რის კოხ−ტა დო−ბი−ლე−ბი!
რა ლა−მა−ზი გახ−და ღა−მე,
ხა−ტავს მთვა−რე-მო−ელ−ვა−რე!