* * *
გუ−შინ ძლი−ერ მო−ვი−წყი−ნე,
ა−ვად გავხ−დი უ−ცებ,
ამ−დენ წა−მალს რომ მას−მე−ვენ,
ის მატ−კი−ვებს მუ−ცელს.
დე−და თერ−მო−მეტ−რით დარ−ბის,
უ−წუხ−დე−ბა გუ−ლი,
გა−ნა მართ−ლა რა−მე მტკი−ვა,
ცხე−ლი ა−რის შუბ−ლი.
ამ−დენ ჩა−ის, ამ−დენ ლი−მონს
და მა−ლი−ნის მა−ფინს,
ბე−ბო, პა−პა რიგ-რიგობით
მაძ−ლე−ბენ, რა სჭირთ?
ნე−ტავ ა−ღარ შე−მა−ცი−ოს,
ა−ღარ გავხ−დე ცუ−დად,
ი−სევ ბაღ−ში წასვ−ლა მინ−და,
სი−ცხე მქონ−დეს თუნ−დაც.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები საბავშვო ბაღზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები საბავშვო ბაღზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
|
ქეთო ბებო ვიქნებიშოთა ამირანაშვილი |
|
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
