თით−ქოს ა−რა ი−ყო რა...
თით−ქოს ა−რი, არც ა−რი..
ქა−ლაქს, ი−სეც სა−ვარ−დოს,
ვარ−დის და−გავს ხანძა−რი.
ყვე−ლა−ფე−რი ბრი−ა−ლებს
ამ ბრი−ალ−ში ვარ−დე−ბის,
სურ−ვი−ლი გწვავს გაფ−რე−ნის,
ცა−ში განავარ−დე−ბის.
სი−ხა−რუ−ლის ცრემ−ლე−ბის
და გუ−ლის მო−ო−ხე−ბის,
ფეხ−შიშ−ვე−ლა გა−თელ−ვის
ვარდ-ყვავილთა ნო−ხე−ბის.
ვარ−დო, დი−ლაცვ−რი−ა−ნო,
სი−ო გეტრ−ფის მა−ლი−ო,
ა−რავის ა−დე−დოფ−ლებ,
თვით ხარ დე−დო−ფა−ლი−ო.
სი−ნა−ტი−ფის შე−ნის−გან
და−ვალთ უ−კურ−ნე−ბე−ლი,
ას−დის ქა−ლაქს სა−ვარ−დოს
ვარ−დობისთვის სურ−ნე−ლი.