ცეკვა

ჩა−მო−უ−ა−რე მდე−ლო−ზე
ლა−მა−ზო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
მი−ამ−ბე სა−ქართ−ვე−ლო−ზე,
ზღაპ−რუ−ლო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
და−ის−ხი, ფრთე−ბი და−ის−ხი!
არ−წივ−თა ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
ტა−ში ცის კი−დით გა−ის−მის,
ცი−უ−რო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
კვლავ ა−სა−ხე−ლე ქვე−ყა−ნა,
საქ−ვეყ−ნო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
ცამრგ−ვა−ლი ცეკ−ვავს, ტრი−ა−ლებს,
ფი−ცხე−ლო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
მზეც კი შენს ირგვ−ლივ ბზრი−ა−ლებს,
მზი−უ−რო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
ამ−ბებს გვიყ−ვე−ბი წარ−სულ−ზე,
წი−ნა−პართ ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
წარ−სულ−ზე-აწ გარ−და−სულ−ზე,
ი−გავ−თა ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
ძვე−ლი ხარ ლე−გენ−დე−ბი−ვით,
გრძნე−უ−ლო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
მა−ღა−ლი ჩვე−ნი მთე−ბი−ვით,
ა−მა−ყო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
ცად ა−ი−ტა−ცე გრძნო−ბე−ბი,
ცი−უ−რო ცეკ−ვავ, ქარ−თუ−ლო!
მა−რა−დი−უ−ლი იქ−ნე−ბი,
მიყ−ვარ−ხარ, ცეკ−ვავ ქარ−თუ−ლო!