ქარი
ქა−რი ცელ−ქობს, და−ხარ−ხა−რებს,
არე-მარეს ახ−მი−ა−ნებს,
ბალახ-ბულახს ე−ფე−რე−ბა,
ფოთ−ლებს ცა−ში აფ−რი−ა−ლებს.
მოს−ვე−ნე−ბა არ აქვს ერთ წუთს,
ხან იქ ა−რის, ხან კი ა−ქეთ,
გზა−ში რაც კი შე−მოხვ−დე−ბა,
ხელს წა−მოჰკ−რავს, ა−თა−მა−შებს.
რა გი−ჟი−ა, მხი−ა−რუ−ლი,
ყვე−ლას უყ−ვარს ახ−ტა−ჯა−ნა,
ა−გერ ყვა−ვილს და−ე−ტა−კა,
ცხრა მთას ი−ქით გა−ა−ქა−ნა.
არ ს−წყე−ნი−ა ლა−მაზ ყვა−ვილს,
კი ნატ−რობ−და ცა−ში ფრე−ნას,
ნე−ბას მიჰყ−ვა, გაქ−რი−ალ−და,
და−ე−მო−ნა ბე−დის−წე−რას.
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „ქარი“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
