ენძელა და ია
ი−ამ უ−თხრა ენ−ძე−ლას,
ლა−მა−ზი ხარ, გყვა−რობ,
მაგ−რამ მთე−ლი ბუ−ნე−ბა,
ჯერ ჩემს მოსვ−ლას ლა−მობს.
მე თუ მო−ვალ, გა−ზა−ფხულს,
დღეს ლო−ცა−ვენ მზი−ანს,
შენ ა−რა−ვის ახ−სოვ−ხარ,
მე თუ კი−დევ მძი−ნავს.
ი−ა, ჩე−მო პრანჭი−ა,
ალ−ბათ და−გა−ვი−წყდა,
ჯერ ენ−ძე−ლას ამ−ბო−ბენ,
მე−რე კი−დევ ი−ას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
კნიაზ ბარათაევის აზარფეშაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ქართველი ქალიაკაკი წერეთელი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
ვარსკვლავივაჟა–ფშაველა |
