kids.ge logo

ვარსკვლავი

ფავორიტებში დამატება
უ−ცხო დაბრ−წყინ−და ვარსკვ−ლა−ვი,
კლდის თავ−ზედ დამც−ქე−რა−ლი−ა,
კლდის ეხ−ში ჰკოც−ნის ბა−ტა−რას
სხივ−მო−ფე−ნი−ლი ქა−ლი−ა.

გა−ჩუ−მე−ბუ−ლა სამ−ყა−რო,
შა−ყე−ნე−ბუ−ლა წყა−ლი−ა,
ბუ−ნე−ბის არს−თა ყვე−ლა−თა
კლდი−სა−კე ჰრჩე−ბათ თვა−ლი−ა.

გა−და−ხა−ლის−და ქვე−ყა−ნა,
უ−ცხო რამ იგრძ−ნო ძა−ლი−ა.
„არ წავს−წყმდე−ბი−ო, არაო”, -
ბუ−ნე−ბამ დაჰკ−რა ზა−რი−ა.

შა−ვეთ−ში გა−დაგ−დე−ბუ−ლი
ად−გო−მას ჰბე−დავს მკვდა−რი−ა,
მა−ცხოვ−რის შო−ბა შა−ი−ტყო,
შა−ვე−თის ტყდე−ბა კა−რი−ა.

გა−ხა−რე−ბულ−მა ზე−ცა−მა
უხ−ვად და−ყა−რა ცვა−რი−ა,
ტყდე−ბა მო−ნე−ბის ბორ−კი−ლი,
ეშ−მაკს და−უდ−გეს თვა−ლი−ა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დავით გურამიშვილის ხსოვნასშენ ჩემო წინამორბედო, უძვირფასესო პაპაო! შენს აჩრდილს ვეამბორები, ლექსიც რამ დამიჩხაპაო. ნეტავ, რას მემუდ...გულო, რას დაჰღონებულხარგულო, რას დაჰღონებულხარ, რას იბურები ნისლითა? განა სულ ესრე ვიქნებით დაკრუნჩხვილები ყინვითა! ჩქარა ზაფხულ...უნუგეშო ყოფნაიას, ბნელს ხევში მოსულსა, დიდი ჭანდრები ჰფარავდა, ეწადა დიდხანს სიცოცხლე, წადილს აღარა ჰმალავდა: ინაბებოდ...გულსგულო, ჩემს ხელთ ხარ ცოტა ხანს, შემდეგ იქცევი მიწადა, მანამა სცოცხლობ ჩემთანა, შენც უნდა იყო ბიჭადა! რაც-კ...კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსკიდევაც ვნახავ გაზაფხულს, ყელმოღერებულს იასა, სიკვდილის სიცოცხლედ მქცეველს, იმის სიტურფეს ღვთიანსა, ამწვა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026