რიხით სათქმელი
ერთ კა−ცად მეც ხომ გეზრ−დე−ბი,
ჩე−მო ლა−მა−ზო მა−მუ−ლო?!
გეს−მის? ჩემს ციცქ−ნა ძარღ−ვებ−ში
შე−ნი სი−ცო−ცხლე ხმა−უ−რობს!
ხმა−უ−რობს რო−გორც ა−რაგ−ვი,
თერ−გი, რი−ო−ნი, ენ−გუ−რი.
უ−ფა−ლო, მა−რად მამ−ყო−ფე
მე სა−ქართ−ვე−ლოს ერთ−გუ−ლი!
შე−ნი სი−ცო−ცხლის ფეს−ვი ვარ,
მზე მამჩ−ნე−ვი−ა მკერდ−სა−ო.
სამ−შობ−ლოს სხი−ვად ვშო−ბილ−ვარ -
მად−ლო−ბას ვუხ−დი ღმერთ−სა−ო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლომო, შე ლომის მოკლულოხალხური |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
