თუ გინ−და, რომ ა−რა−სო−დეს
არ და−ბერ−დეს დე−და,
გა−უ−ღი−მე, მი−ე−ფე−რე,
რო−ცა დაღ−ლილს ხე−დავ.
დე−დის გუ−ლი შენ−ზე ფიქ−რით,
ლოც−ვი−თა−ა სავ−სე.
თუ რა−ი−მე გა−გი−ჭირ−და,
დე−დას უხ−მობ წამს−ვე.
უ−ღა−ლა−ტო, უ−ან−გა−რო,
გი−ერთ−გუ−ლებს მა−რად,
თით−ქოს სუნთქ−ვას გიმ−სუ−ბუ−ქებს,
გაფ−რენს ჩი−ტის და−რად.
დე−დის მსგავ−სი ქვე−ყა−ნა−ზე
ვე−რა−ფე−რი ნა−ხო,
თურ−მე, კარ−გი შვი−ლის დე−და
დგას უ−ფალ−თან ახ−ლოს.
თუ გინ−და, რომ ა−რა−სო−დეს
არ და−ბერ−დეს დე−და,
გა−უ−ღი−მე, მი−ე−ფე−რე,
რო−ცა დაღ−ლილს ხე−დავ.