დამალობანა

ყვე−ლამ ი−ცის რა ა−რის,
ალ−ბათ, და−მა−ლო−ბა−ნა,
ამ თა−მაშს კი წინ უძღ−ვის,
თვა−ლის და−ხუ−ჭო−ბა−ნა.

თენ−გომ ხეს−თან ი−ხუ−ჭა
მა−ნო ვე−ღარ ი−პო−ვა,
-ბუჩ−ქებ−ში და−მა−ლუ−ლა,-
ბღა−ვის ნა−ნას ნი−კო−რა.
ახ−ლა მა−ნოს ჯე−რი−ა,
გა−აგრ−ძე−ლეს თა−მა−ში,
თენ−გო თი−ვა−ში შეძვ−რა,
ცუ−გომ შექმ−ნა გან−გა−ში.
თე−მომ სა−მა−ლა−ვი,
ბო−სელს და−ი−გუ−ლა,
იქ კი გი−ას წაბ−ლამ,
უ−ცებ და−იზ−მუვ−ლა.
ცხო−ვე−ლე−ბიც დახ−ტი−ან,
სი−ხა−ლი−სე ჰფე−ნი−ათ,
თვალ−ხუ−ჭი−ას თა−მა−ში,
მა−თაც მონ−დო−მე−ბი−ათ.