ნამგალო
ნამ−გა−ლო, ჩე−მო ნამ−გა−ლო,
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
ვარადანოდარ დუმბაძე |
 |
ჩემო კარგოგიორგი წერეთელი |
|
დედაგიორგი წერეთელი |
 |
ჭიანჭველას გასაჭირიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მეეზოვე მურიაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
ორი ხელი-ორი მაჯანესტან კუპრავა |
 |
ზოოპარკიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ქინქლანუნუ ჯანელიძე |
|
პურის ცხობა ვისწავლენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
|
როგორ ასწავლა ჭიანჭველამ სამამდე თვლა ჭიანჭველაჭამიასგივი ჭიჭინაძე |
 |
უცოდინრობის წამალიმანანა ტონია |
 |
ჯეჯილიიოსებ დავითაშვილი |
|
ლომსაც დაეჭიდებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
თითების დავაილია სიხარულიძე |
