ბედნიერება
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სიყ−ვა−რულ−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლას გულ−ში−ა.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სი−კე−თე−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დი−ლის მზეშია.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დე−დის ა−ლერს−ში,
და საყ−ვა−რე−ლი მა−მის თვა−ლებ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა პა−ტა−რებ−ში−ა,
მათ გუ−ლე−ბის სიანკარეში.
ბედნიერბა უფ−ლის სახლ−ში−ა,
უნ−და ი−პო−ვო ღვთის სიყ−ვა−რულ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა მო−მა−ვალ−ში−ა,
მათ კის−კის−სა და მათ ჟრიამულში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბას ძებ−ნა არ უნ−და,
ის ყველ−გან ა−რის, ყვე−ლასთან ახ−ლოს.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლა−ფერ−ში−ა,
შენ უნ−და შეძ−ლო და და−ი−ნა−ხო...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ქურდბაცაცა ბაჭიანოდარ დუმბაძე |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
გოზინაყივასილ გულეური |
|
ღორილუარა ჭანტურია |
 |
ტურამ წააცანცალამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მადლიერი შველიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მელა, მელა, მელაკუდა...ნათია აბულაძე |
 |
საახალწლომანანა კაკაჩია |
 |
გველინათია ჯანაშია |
|
ჩემი საქართველომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მოდი ვნახოთ ვენახიხალხური |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
კახეთსვაჟა–ფშაველა |
 |
საქართველოს გაზაფხულიალექსანდრე ორბელიანი |
|
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
