ბედნიერება
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სიყ−ვა−რულ−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლას გულ−ში−ა.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სი−კე−თე−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დი−ლის მზეშია.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დე−დის ა−ლერს−ში,
და საყ−ვა−რე−ლი მა−მის თვა−ლებ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა პა−ტა−რებ−ში−ა,
მათ გუ−ლე−ბის სიანკარეში.
ბედნიერბა უფ−ლის სახლ−ში−ა,
უნ−და ი−პო−ვო ღვთის სიყ−ვა−რულ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა მო−მა−ვალ−ში−ა,
მათ კის−კის−სა და მათ ჟრიამულში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბას ძებ−ნა არ უნ−და,
ის ყველ−გან ა−რის, ყვე−ლასთან ახ−ლოს.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლა−ფერ−ში−ა,
შენ უნ−და შეძ−ლო და და−ი−ნა−ხო...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ტურამ წააცანცალამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დათვის ბელინათია ჯანაშია |
 |
მგელივასილ გულეური |
 |
კურდღელილუარა ჭანტურია |
|
გოზინაყივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ციყვიმაია წიგნაძე |
 |
ხოხობი და მელიანანა სამხარაძე |
 |
კურდღელიინგა ქორდელი |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
საზიარო ნაკვეთივასილ გულეური |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
