ბედნიერება
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სიყ−ვა−რულ−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლას გულ−ში−ა.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა სი−კე−თე−ში−ა,
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დი−ლის მზეშია.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა დე−დის ა−ლერს−ში,
და საყ−ვა−რე−ლი მა−მის თვა−ლებ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა პა−ტა−რებ−ში−ა,
მათ გუ−ლე−ბის სიანკარეში.
ბედნიერბა უფ−ლის სახლ−ში−ა,
უნ−და ი−პო−ვო ღვთის სიყ−ვა−რულ−ში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა მო−მა−ვალ−ში−ა,
მათ კის−კის−სა და მათ ჟრიამულში.
ბედ−ნი−ე−რე−ბას ძებ−ნა არ უნ−და,
ის ყველ−გან ა−რის, ყვე−ლასთან ახ−ლოს.
ბედ−ნი−ე−რე−ბა ყვე−ლა−ფერ−ში−ა,
შენ უნ−და შეძ−ლო და და−ი−ნა−ხო...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
 |
ქურდბაცაცა ბაჭიანოდარ დუმბაძე |
 |
ტურამ წააცანცალამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
სუფრა დადგა თავდაყირანუნუ ჯანელიძე |
|
ვეფხვილუარა ჭანტურია |
|
ჟირაფილუარა ჭანტურია |
 |
თხოვნამანანა კაკაჩია |
|
თუ კაი კაციამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მელაკუდას სოროვასილ გულეური |
 |
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
საქართველოს გაზაფხულიალექსანდრე ორბელიანი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
