მზის−ფე−რი და ოქ−როს−ფე−რი,
ხვავიანი,ლა−მა−ზი,
წე−ლი−წა−დის დრო−ებს შო−რის
ბრ−წყი−ნავს ,რო−გორც ალ−მა−სი.
თა−თა−რით და ჩურ−ჩხე−ლე−ბით,
მა−ჭა−რით და ბა−და−გით,
ჩი−რით სავ−სე ა−ივ−ნე−ბით,
ჭრელა-ჭრულა ფარ−და−გით.
გოგ−რე−ბით და ყურძ−ნის მთე−ბით,
წაბლით,კომშით,ხურმებით,
გოგო-ბიჭის კის−კი−სით და
ლა−მა−ზი შე−ხუმ−რე−ბით ....
ფე−ლა−მუშ−ში ნიგვ−ზე−ბით და
ჩალა-თივის სურ−ნე−ლით,
ტყის პი−რებ−ზე ას−კი−ლით და
წი−თელთ−ვა−ლა კუ−ნე−ლით.
შე−პა−რუ−ლი სიგ−რი−ლით და
მო−ნა−ბე−რი ნი−ა−ვით,
ო−ჯა−ხე−ბი სავ−სე ხვა−ვით,
ვაშლით,მსხლით და ქლი−ა−ვით.
ხის გო−ბი−დან ი−ცი−ნი−ან
ბრო−წე−უ−ლი, სი−მინ−დი,
მად−ლი−ე−რი უნ−და ვი−ყოთ
ბო−ძე−ბუ−ლი სიმ−დიდ−რის.
ვერ დაგ−ვაკ−ლოს ვე−რა−ფე−რი
უ−ცხომ, მტრუ−ლად მო−სულ−მა,
გაძ−ლი−ერ−დი სა−ქართ−ვე−ლო,
შე−მოდ−გო−მა მო−სუ−ლა!