მინ−და, მოგ−მარ−თოთ გო−გო−ნებს,
გამრ−ჯე, ხელ−მარჯ−ვე პრან−ჭი−ებს,
ვინ სწავ−ლობთ ქსო−ვას ჩხი−რე−ბით,
სუყ−ვე−ლამ ხე−ლი ას−წი−ეთ.

რად−გან უკ−ვე გაქვთ ძა−ფე−ბი
და მაკ−რა−ტე−ლი თა−ვი−სი,
იქ−ნე−ბა ფიქ−რობთ , თქვენ−სა−ვით
ქსო−ვა ა−რა−ვინ არ ი−ცის?!

ნუ აჩ−ქარ−დე−ბით, თუმ−ცა კი,
დე−დი−კო გი−ქებთ ნა−ხე−ლავს,
ჯერ გა−ი−ცა−ნით ეს ჩი−ტი,
რე−მე−ზი ჰქვი−ა სა−ხე−ლად.

თურ−მე ჩი−ტებ−საც ჰყო−ლი−ათ,
ქსო−ვის ნამდ−ვი−ლი ოს−ტა−ტი,
მა−ტყლის−გან ბუ−დე მოქსო−ვა,
რე−მეზ−მა გა−სა−ო−ცა−რი.