მა−მა−ზე ლექ−სი ძალ−ზედ ცო−ტა−ა,
მაგ−რამ სათქ−მე−ლი მართ−ლაც ბევ−რი−ა,
რო−ცა მას−ზე ვწერ, გუ−ლი სა−ოც−რად,
გუ−ლი სხვაგ−ვა−რად ბედ−ნი−ე−რი−ა.

მა−მას ვახ−სე−ნებ მაგრ−დე−ბა გუ−ლი,
ი−გი ჩვენ−ში ხომ ი−მე−დად სახ−ლობს,
სი−კე−თის ნი−მუშს წინ გვი−დებს ი−სე,
რომ ბო−რო−ტე−ბამ ხე−ლი ვერ გვახ−ლოს.

მა−მა - ძა−ლა−ა, მა−მა- სიმშ−ვი−დე,
სიმა−მაცე და სულ სხვა წყა−ლო−ბა,
მუ−დამ ის−მო−დეს ღვთით კურ−თხე−უ−ლი,
მა−მის ლოც−ვა და დე−დის გა−ლო−ბა.