ბი−ჭოს, რა თოვ−ლი მო−ვი−და,
ნე−ტავ სა−ი−დან მო−ვი−და,
იმ−დენ ხანს და−აგ−ვი−ა−ნა,
ალ−ბათ, ძა−ლი−ან შო−რი−დან.
ა−უ, რამ−დე−ნი ფიფ−ქი−ა,
ფიფ−ქე−ბი ქარ−ში მიქ−რი−ან,
ა−სე ლა−მა−ზი თუ ი−ყო
ზამ−თა−რი, არც მი−ფიქ−რი−ა.
ე−ი, ბე−ღუ−რავ, მავ−თულ−ზე
მო−ბუ−ზუ−ლი რომ ზი−ხა−რო,
ჩემს ა−ი−ვან−ზე მოფ−რინ−დი,
სა−კენ−კი გად−მო−გი−ყა−რო,
ცო−ტა−თი გათ−ბი, და−ნაყრ−დი
და მე−რე ერ−თად ვი−ხა−როთ.